Konsolidacja lub refinansowanie? Jasne, ale „co nage, to po diable!”

Podjęcie zbyt pochopnej decyzji o konsolidacji może pozbawiać klientów szansy na odzyskanie dziesiątek, a czasem nawet setek tysięcy złotych! W większości przypadków zbyt pochopne działanie powoduje nieodwracalne straty.

Dzieje się tak ponieważ Klient zawierając nową umowę kredytową (na tym opiera się refinansowanie i konsolidacja) może pozbawić się szansy na odzyskanie nienależnie pobranych przez bank kwot wynikających z poprzedniej umowy kredytu hipotecznego. Oczywiście, czasami jest to działanie mądre i opłacalne, ale w tym przypadku świetnie sprawdza się polskie powiedzenie „co nagle, to po diable”.

Zanim zaczniemy rozważać zawarcie nowej umowy z bankiem powinniśmy zastanowić się, czy istnieją rozwiązania, które mogą przynieść lepszy efekt. Odpowiedź na tak zadane pytanie jest twierdząca. Aktualnie istnieją rozwiązania, które pozwalają na istotne zmniejszenie zobowiązań kredytowych a nawet na zupełnie ich wyeliminowanie. Wynika to z faktu, że banki i inne instytucje finansowe bardzo często udzielały kredytów naruszając powszechnie obowiązujące przepisy prawa, co wpływało na ważność takich umów i możliwość naliczania przez bank odsetek i innych kosztów od udzielonego kapitału. Dla wielu osób dużym zaskoczeniem jest fakt jak często takie przypadki miały miejsce. Można powiedzieć, że zdecydowana większość umów kredytowych zawiera mniejsze lub większe błędy, chociaż oczywiście nie wszystkie mogą stanowić podstawę do unieważnienia umowy kredytowej.

Skoro można unieważnić umowę kredytową i zwrócić do banku wyłącznie pożyczony kapitał, bez jakichkolwiek odsetek i dodatkowych kosztów (czasem to bank musi zwrócić Klientom zapłacone odsetki), to czy nie lepiej najpierw rozważyć taką możliwość zanim zdecydujemy się na kolejny kredyt na wiele lat? Odpowiedź jest oczywista tym bardziej, gdy okazuje się, że taka analiza jest zupełnie darmowa!

Ważne też jest to, że bank nie ma możliwości i prawa się „mścić” na Kliencie za wyjście na drogę prawną. Oznacza to, że ryzyko jest znikome a szanse ogromne. Wyobraź sobie jak wyglądałoby Twoje życie, gdyby nie konieczność spłaty kredytu? Na ile poprawiłaby się Twoja sytuacja finansowa, gdyby co miesiąc w portfelu pojawiło się dodatkowe kilka tysięcy? Piękna perspektywa, prawda?

Więcej! Okazuje się, że dla wielu Klientów ta perspektywa nie jest aż tak odległa, ponieważ już na samym początku postępowania możliwe jest zawieszenie spłaty, że niezależnie od tego ile będzie trwała sprawa z bankiem, możesz poczuć ulgę już na starcie. Wizja uwolnienia się od kredytu jest piękna, ale niestety nie dotyczy wszystkich. Aby się przekonać, czy dotyczy również Ciebie koniecznie wypełnij formularz BEZPŁATNA ANALIZA, aby uzyskać opinię naszego zespołu. Dopiero na podstawie takiej opinii będziesz w stanie podjąć racjonalną decyzję, która droga jest dla Ciebie bardziej opłacalna i lepiej wpłynie na Twój budżet.

Jeszcze w 2021 roku WIBOR znajdował się na poziomie symbolicznych wartości. W ciągu bardzo krótkiego czasu nastąpił gwałtowny wzrost stóp procentowych, który przełożył się na skokowy wzrost rat kredytów hipotecznych. W wielu gospodarstwach domowych miesięczne zobowiązania wzrosły o kilkadziesiąt procent. Rata kredytu, która przez lata miała być przewidywalnym elementem budżetu, zaczęła rosnąć szybciej niż dochody.

Dla wielu rodzin oznaczało to konieczność rezygnacji z planów, odkładania decyzji o powiększeniu rodziny, ograniczania codziennych wydatków i życie w stałej niepewności o przyszłość. Kredyt hipoteczny przestał być finansowym narzędziem – stał się źródłem długotrwałego stresu i poczucia utraty kontroli nad domowym budżetem.

W tym samym czasie sektor bankowy notował rekordowe wyniki finansowe i miliardowe zyski. To właśnie wtedy w debacie publicznej na dobre zadomowiło się określenie „banksterzy”, a temat kredytów hipotecznych stał się jednym z najgorętszych tematów społecznych i medialnych.

W naturalny sposób w wielu domach pojawiły się pytania, które wcześniej pojawiały się sporadycznie. Czy mechanizm ustalania oprocentowania został właściwie wyjaśniony? Czy bank rzetelnie poinformował o ryzyku zmiennej stopy procentowej? Czy klient miał realną możliwość oceny konsekwencji podpisywanej umowy? Jak zostały rozłożone ryzyka?

Spory dotyczące WIBOR nie polegają na kwestionowaniu samego faktu istnienia zmiennego oprocentowania. Ich istotą jest sposób informowania konsumenta o ryzyku oraz konstrukcja mechanizmu ustalania oprocentowania. W wielu analizowanych przez Rewertis umowach pojawiają się poważne wątpliwości dotyczące transparentności zapisów oraz zakresu informacji przekazywanych klientowi przed podpisaniem umowy.

Opinia rzecznika generalnego TSUE z 2025 r. potwierdziła, że sądy powinny badać, czy banki dostatecznie informowały klientów o mechanizmie ustalania stawki WIBOR, jej ryzyku i wpływie na wysokość rat. Jeżeli okaże się, że standard informacyjny nie został zachowany, możliwe staje się kwestionowanie klauzul oprocentowania, a w określonych przypadkach także podważenie całej umowy.

To właśnie dlatego coraz więcej kredytobiorców decyduje się na analizę dokumentów jeszcze przed podjęciem decyzji o refinansowaniu kredytu.

Równolegle do spraw WIBOR coraz większe znaczenie zyskuje tzw. sankcja kredytu darmowego. To rozwiązanie funkcjonuje w polskim prawie od wielu lat, jednak dopiero niedawno zaczęto stosować je na szeroką skalę.

Jej mechanizm ma ogromne znaczenie z punktu widzenia kredytobiorcy. Jeżeli bank lub instytucja finansowa popełniła określone błędy formalne w umowie kredytu konsumenckiego, klient może spłacić wyłącznie pożyczony kapitał, bez odsetek, prowizji i innych kosztów. W praktyce oznacza to możliwość odzyskania znaczącej części zapłaconych środków.

Wyrok TSUE z 2025 r. potwierdził, że sankcja ta ma charakter automatyczny – nie trzeba udowadniać szkody ani złej wiary banku. Wystarczy stwierdzenie naruszenia obowiązków informacyjnych.

Dla wielu kredytobiorców oznacza to realną szansę na odzyskanie części środków i znaczące zmniejszenie kosztów zobowiązania.

Pierwszym etapem zawsze jest szczegółowa analiza dokumentacji kredytowej. Weryfikowane są zapisy umowy, regulaminy, formularze informacyjne oraz sposób komunikacji banku z klientem przed zawarciem umowy.

Analiza pozwala określić, czy istnieją podstawy do zakwestionowania umowy oraz jakie roszczenia mogą przysługiwać kredytobiorcy. Jeżeli podstawy prawne zostaną potwierdzone, kolejnym krokiem jest przygotowanie strategii działania i rozpoczęcie postępowania przeciwko bankowi.

W wielu sprawach już na wczesnym etapie możliwe jest uzyskanie zabezpieczenia roszczeń, które realnie wpływa na wysokość bieżących zobowiązań. Postępowania tego typu wymagają doświadczenia oraz znajomości dynamicznie rozwijającego się orzecznictwa.